با رجوع به نظر حکما و طبیبان طب سنتی مشاهده می‌شود، عطاران دوران گذشته نیز به تفاوت بین روغن ارده و کنجد وقوف کامل داشتند. چرا که بررسی و مطالعه آثار آنان نشان می‌دهد که روغن کنجد به طور کلی جهت مصرف خوراکی مضر و ممنوع است.


موارد استفاده از روغن کنجد در طب سنتی به صورت ضماد است و استفاده خوراکی از آن متداول نبوده. متاسفانه به علت عدم آگاهی مصرف‌کنندگان از خواص درمانی و دارویی این دو نوع روغن، شاهد هستیم مراکزی به وسیله دستگاه های روغن‌کشی از دانه کنجد مستقیما برای تولید روغن با نام اشتباه ارده استفاده می‌کنند.


خصوصیت پوسته لزج کنجد در طب سنتی باعث بروز برخی بیماری‌ها می‌شود که مهمترین و شایع‌ترین آن کبد چرب در افرادی است که از روغن کنجد به صورت خوراکی استفاده کرده‌اند. در حالی که روغن خوراکی پس از تبدیل کردن کنجد به ارده و روغن‌گیری از ارده به دست می آید.


آنچه از روش پرس سرد منتج شد، همان روغن کنجد است؛ ولی اگر این روش روغن‌گیری در مورد دانه کنجد بو داده یا تفت داده شده اجرا شود، روغن حاصل از این فرآیند، روغن ارده کنجد خواهد بود. ارده در حقیقت از بو دادن یا تفت دادن و سپس آسیاب کردن دانه کنجد حاصل می‌شود.


برای تهیه روغن ارده با کیفیت، لازم است دانه‌های کنجد خام حداقل به مدت هشت ساعت در آب خیسانده شوند تا آب به‌طور کامل در دانه خام نفوذ نماید. سپس دانه‌ها را در حرارت بالای 300 درجه سانتی‌گراد حرارت می‌دهند. از این طریق دانه کنجد با حفظ تمامی خصوصیات اصطلاحا بو داده می‌شود.


با آسیاب کردن کنجدهای بو داده شده، ماده خمیری به رنگ کرمی تولید می‌شود که اصطلاحا به آن ارده می‌گویند. ارده تولید شده به مرور زمان روغن خود را خارج می‌کند که با جمع‌آوری آن روغن ارده کنجد اصلی و با کیفیت را استحصال می‌کنند.

خرید با کیفیت‌ترین روغن ارده با استفاده از کنجد ایرانی در وب سایت تحفه کالا کلیک کنید